Rodzaje aparatów słuchowych

Aparat słuchowy to małe, dyskretne urządzenia służące do wzmacniania głośności dźwięków u osób niedosłyszących.
Główne części z których składa się aparat słuchowy to obudowa wewnątrz której umieszczone są:

• Mikrofon – zamienia dźwięk (falę akustyczną) w sygnał elektryczny
• Wzmacniacz – zwiększa natężenie sygnału
• Słuchawka – przekształca wzmocniony sygnał elektryczny w dźwięk o większej sile niż pierwotnie odebrany przez aparat.
  

Aparaty słuchowe posiadają szeroką gamę obudów i układów elektronicznych zaprojektowanych tak, aby każdy klient mógł wybrać coś dla siebie zależnie od ubytku słuchu, aktywności zawodowej, sposoby spędzania wolnego czasu, uprawianych sportów czy ceny.

Aparaty zauszne klasyczne (BTE – „behind the ear”)
Aparaty słuchowe zauszne to najliczniejsza grupa aparatów stosowana w połączeniu z indywidualną wkładką uszną.  Zalecane są do małych, średnich i głębokich ubytków słuchu. Zauszne aparaty słuchowe bardzo często wyposażone są w regulator głośności, przełącznik programów lub mogą być w pełni automatyczne.
Obecne aparaty zauszne mają bardzo atrakcyjne kształty, które całkowicie odchodzą od standardowych rozwiązań. Ich dodatkowym atutem stają się także bogate opcje kolorystyczne dostosowywane np. do koloru włosów użytkownika. Nie można tu także pominąć znacząco mniejszych gabarytów – tzw. rozwiązań „micro”.
Dużą zaletą rozwiązań zausznych jest możliwość dostosowania ich do prawie wszystkich typów uszkodzeń słuchu. W porównaniu do aparatów wewnątrzusznych  są korzystniejsze w eksploatacji ze względu na zastosowany w nich typ baterii (o większej pojemności ). Są także odporniejsze na działanie czynników zewnętrznych , a tym samym nie ulegają częstym uszkodzeniom.

Aparaty zauszne otwarte (OPEN-fit)
Obecnie produkowane są również zauszne aparaty słuchowe, które nie wymagają zastosowania wkładki indywidualnej (tzw. dopasowanie otwarte). Zastosowana w nich technologia umożliwia „ otworzenie” tego układu, przez co znacznie zwiększa się komfort słyszenia jak i samego noszenia. Dodatkowo zapewnia prawidłową wentylację ucha i zapobiega  zbieraniu się w nim wilgoci. Najważniejsze jednak to możliwość wyeliminowania zniekształceń własnego głosu. Użytkownik słyszy czysty i naturalny dźwięk.
Układ otwarty nie nadaje się jednak do zastosowania przy wszystkich rodzajach niedosłuchów. Jego stosowanie zaleca się przy:

• uszkodzeniach wysokotonowych
• w sytuacjach gdy pacjent skarży się na odbicie własnego głosu
• gdy występuje efekt okluzji czyli tzw. zatkane ucho
• stosowany do małych i średnich uszkodzeń słuchu
  

Aparaty słuchowe wewnątrzuszne (ITE „In the ear”)
Aparaty słuchowe wewnątrzuszne są małe i dyskretne. Zalecane do małych i średnich ubytków słuchu. Budowane na podstawie indywidualnego wycisku z ucha. W środku małej obudowy znajduje się elektronika oraz bateria. Wyróżniamy trzy podstawowe wielkości tych aparatów:

• ITE  -  pełne,
• ITC  - półpełne,
• CIC - wewnątrzkanałowe (ze względu na bardzo małe gabaryty zazwyczaj wersja automatyczna, bez potrzeby regulacji ze strony użytkownika).
  

To jaki rodzaj wielkości obudowy zastosujemy, jest ściśle uwarunkowany stopniem uszkodzenia słuchu oraz budową anatomiczną ucha przyszłego użytkownika). Taki rodzaj protezowania stawia jednak ograniczenia, co do jego stosowania. Aparatów wewnątrzusznych nie stosujemy gdy:

• występują wycieki z ucha -  możliwość uszkodzenia elektroniki,
• budowa anatomiczna ucha stawia ograniczenia np. występuje wąski kanał słuchowy obudowa będzie się wysuwać, a w rezultacie aparat będzie się sprzęgał, piszczał,
• znaczne wydzielanie woskowiny - częste zbrudzenie aparatu „ lepką” wydzieliną będzie powodowało liczne i bardzo poważne uszkodzenia mikrofonu i słuchawki,
• duże owłosienie kanału usznego (dotyczy głównie mężczyzn ) -  brak możliwości wykonania szczelnej obudowy tzw. efekt sprzęgania,
• znaczne zniekształcenie małżowiny usznej - aparat nie będzie szczelnie  i prawidłowo leżał w uchu.