Ubytki słuchu
Ubytki słuchu dotykają ludzi w każdym wieku i u każdego mogą mieć inne podłoże.
Mogą być ubytki słuchu wywołane czynnikami genetycznymi, czy też skutkiem działania różnych farmaceutyków lub wynikiem długoletniej pracy w hałasie lub po prostu efektem starzenia się organizmu.
Uszkodzenia słuchu dzielimy na 3 rodzaje:
Ubytek typu przewodzeniowego – cechą charakterystyczną tego ubytku jest obniżenie sprawności słuchowej głównie w zakresie niskich częstotliwości. Uszkodzenie tego typu zlokalizowane jest w aparacie przewodzącym ucha środkowego Oznacza to, że najważniejsza część ucha, ucho wewnętrzne wraz z całym aparatem nerwowym funkcjonuje normalnie. Ubytek słuchu nie przekracza tu nigdy 50 dB, dobrze funkcjonujące ucho wewnętrzne może bowiem odbierać i poddawać dalszej obróbce docierające do niego dźwięki.
Cechami charakterystycznymi uszkodzenia słuchu typu przewodzeniowego są:
Ubytek typu odbiorczego - uszkodzenie zlokalizowane jest w narządzie Cortiego, nerwie słuchowym lub ośrodkach centralnych drogi słuchowej. W większości przypadków ma charakter nieodwracalny. Zaburzony jest odbiór tonów wysokich. Dobór odpowiedniego aparatu słuchowego jest tu niezbędny i to możliwie szybko od momentu wykrycia ubytku.
Cechami charakterystycznymi uszkodzenia słuchu typu odbiorczego są:
Ubytek typu mieszanego - występuje wówczas, gdy niedosłuch odbiorczy współistnieje z niedosłuchem przewodzeniowym. Jest on spowodowany jednoczesnym uszkodzeniem struktur ucha środkowego i wewnętrznego.
Mogą być ubytki słuchu wywołane czynnikami genetycznymi, czy też skutkiem działania różnych farmaceutyków lub wynikiem długoletniej pracy w hałasie lub po prostu efektem starzenia się organizmu.
Uszkodzenia słuchu dzielimy na 3 rodzaje:
- Typu przewodzeniowego
- Typu odbiorczego
- Typu mieszanego
Ubytek typu przewodzeniowego – cechą charakterystyczną tego ubytku jest obniżenie sprawności słuchowej głównie w zakresie niskich częstotliwości. Uszkodzenie tego typu zlokalizowane jest w aparacie przewodzącym ucha środkowego Oznacza to, że najważniejsza część ucha, ucho wewnętrzne wraz z całym aparatem nerwowym funkcjonuje normalnie. Ubytek słuchu nie przekracza tu nigdy 50 dB, dobrze funkcjonujące ucho wewnętrzne może bowiem odbierać i poddawać dalszej obróbce docierające do niego dźwięki.
Cechami charakterystycznymi uszkodzenia słuchu typu przewodzeniowego są:
- poprawa rozumienia mowy po wzmocnieniu dźwięku, np. po pogłośnieniu regulatora wzmocnienia np. w telewizorze
- zachowana kontrola własnego głosu
- dobre rozumienie mowy przez telefon
Ubytek typu odbiorczego - uszkodzenie zlokalizowane jest w narządzie Cortiego, nerwie słuchowym lub ośrodkach centralnych drogi słuchowej. W większości przypadków ma charakter nieodwracalny. Zaburzony jest odbiór tonów wysokich. Dobór odpowiedniego aparatu słuchowego jest tu niezbędny i to możliwie szybko od momentu wykrycia ubytku.
Cechami charakterystycznymi uszkodzenia słuchu typu odbiorczego są:
- złe rozumienie mowy przy stosunkowo dobrym słyszeniu tonów prostych
- pogorszenie rozumienia mowy w hałasie
- lepsze słyszenie dźwięków niskich niż wysokich
- nieprzyjemne odczuwanie dźwięków bardzo głośnych w uchu z niedosłuchem
- różne odczuwanie wysokości tego samego dźwięku w obu uszach
Ubytek typu mieszanego - występuje wówczas, gdy niedosłuch odbiorczy współistnieje z niedosłuchem przewodzeniowym. Jest on spowodowany jednoczesnym uszkodzeniem struktur ucha środkowego i wewnętrznego.
